آنزيمهاي هضم در دستگاه گوارش به سه دسته تقسيم مي شوند.

1- آنزيم هاي هضم كربوهيدرات ها   (Carbohydrate digesting enzymes)

2-  آنزيم هاي هضم چربي چربي ها   ( Lipid digesting enzymes)

۳- آنزيم هاي هضم پرو تئين ها         (Proteine digesting enzymes)

آنزيمهاي هضم كربوهيدراتي به وسيله غدد بزاقي يا اپي تليوم معده مياني ترشح ميشوند . رژيم غذايي نشاسته و تركيبات كربوهيدارتي به جز سلولز كه اكثر حشرات نمي توانند آن راهضم كنند توسط حشرات گياهخوار بلعيده مي شود و گليكوژن نيز كه باز يك تركيب كربوهيدراي است به وسيله حشرات گوشتخوار مورد تغذيه قرار مي گيرد...

آنزيم شناسي:

موجودات زنده به واسطه وقوع انواع گوناگون واكنشهاي بيوشيميايي توانايي ادامه حيات را كسب نموده اند. تقريباً تمامي اين واكنشها به وسيله گروهي از مواد حياتي موسوم به آنزيمها انجام مي شوند. آنزيمها كاتاليزورهاي زيستي هستند.

آنزيمولوژي دانش مطالعه آنزيمهاست و قدمتي برابر با اولين روزهاي ظهور دانش بيوشيمي دارد. اين علم از اوايل قرن دهم در جريان توجه به فرآيندهاي تخمير و هضم، پا به عرضه وجود نهاد . در آغاز با مشاهده انجام نشدن واكنشهاي بيوشيميايي در آزمايشگاه، لوئي پاستور و ساير دانشمندان تصور نمودند كه سيستمهاي زنده تحت تاثير نيروي حياتي هستند كه به آنها اجازه عدول از قوانين طبيعي حاكم بر مواد بي جان را مي دهد. برخي محققين از جمله Justus Von Leibig پيشنهاد نمودند كه فرآيندهاي حياتي تحت تاثير مواد شيميايي كه در ابتدا (فرمانت) خوانده مي شدند انجام مي شوند.

اين فرايند شيميايي عملاً طي يازده مرحله كاتاليز آنزيمي انجام مي شود. تركيب شيميايي آنزيمها تا سال 1926 به درستي مشخص نشده بود تا اينكه Summer آنزيم اوره آز كه واكنش هيدروليز اوره به آمونياك و دي اكسيد كربن را كاتاليز مي نمايد به شكل متبلور به دست آورد و ثابت نمود كه بلورهاي مذكور ماهيت پروتئيني دارند. از آن زمان به بعد مطالعات آنزيمولوژي به وفور مشخص نمود كه اغلب آنزيمها از جنس پروتئين هستند( برخي گونه هاي RNA نيز خصوصيت كاتاليتيكي دارند. )